شمارهٔ ۱۴ - کتب الی ملک الواعظیم ظهیر الدین طوطی الواعظ
ای آفتاب اوج معانی که از علّوقدرت ورای کنگره قصر مشتریست
وی صدر روزگار که صدر رفیع توبالاتر از مدارج نه چرخ چنبریست
رشحی زنهر جود تو دریای قلزمستعکسی ز نور رای تو خورشید خاوریست
هر چند رایت از ید بیضا نمونه ئیستلیکن بدایع سخنت سحر سامریست
باشد غذای طوطی شیرین سخن شکرشیرین تر آنکه طوطی نطق تو شکّریست
بیمست تا حسود تو از غصّه جان دهدزینسان که شیوه ی سخنت روح پروریست
ادراک هر کسی نرسد در دقایقتکار کیست قیمت جوهر که جوهریست
چون ظاهرست در سخنت نطق عیسویسر پیش لطف طبع تو ننهادن از خریست