شمارهٔ ۱۵ - وله
صدف دُرِّ معانی دُر دریای علومبلبل باغ فصاحت گل بستان سخن
ایکه هنگام سخن جان جهان زنده بتستسخنت تحفه ی جانست و توئی جان سخن
چو شکر می شکند نرخ شکر می شکندطوطی منطقت اندر شکرستان سخن
در بیانت سخن ار سحر حلالست چراستدر بنات قلم سرزده ثعبان سخن
تا بر ایوان سخن صورت معنی نقشستصورت نام تو نقشست بر ایوان سخن
من همان مور ضعیفم سخنم پای ملخکه برم تحفه بنزدیک سلیمان سخن
چون محمد تو باحسان سمری و ز پی آنطبع خواجو بمدیحت شده حسّان سخن
تا جهان باد مبادا ز وجودت خالیکه جهانرا توئی امروز جهانبان سخن
شش جهة دمدمه ی صیت تو بادا که توئیحاصل شش جهت و زبده ی ارکان سخن