شمارهٔ ۳۶۸
أرّوض الخُلدام مغنی الغوانیأضوء الخَدِ أم برقٌ یمانی
رخت از آفتاب عالمافروزدرفشان در نقاب آسمانی
خدود الغید تحت الصُدغ ضاهتحَدایق طُرّزَت بالضمیران
چو آن هندو ندیدم هیچ کافرسِزاوار بهشت جاودانی
نَشُقّ الجَیبَ مِن نشر الخرامینحط الرجل فی ربع الغوانی
چه باشد گر دمی در منزل دوستبرآساید غریبی کاروانی
أری فی وجنتیها کُلّ یومٍجنانی طارّ فی روض الجنان
نباشد شکّری را این حلاوتنباشد صورتی را این معانی
یغرّد فی المغار یدالمُغنّیسلام اللهِ ما تلی المثانی
ز خواجو بگذران جامی که مست استز چشم ساقی و لحن اغانی