گنج

شمارهٔ ۳۲۸

۹ بیت
ای میان تو چو یک موی و دهان یکسر موینتوان دیدن از آن موی میان یک سر موی
بی میان و دهن تنگ تو از پیکر و دلزین ندارم بجز از موئی وزان یک سر موی
ناوک چشم تو گر موی شکافد شایدکابروت فرق ندارد ز کمان یک سر موی
تو بهنگام سخن گر نشوی موی شکافکس نیابد ز دهان تو نشان یک سر موی
ور نیاید دهنت در نظر ای جان جهاننکنم میل سوی جان و جهان یک سر موی
تاب تیر تو ندارم که ندارد فرقیناوک غمزه ات از نوک سنان یک سر موی
زاهد صومعه در حلقه ی زنّار شودگر شود از سر زلف تو عیان یک سر موی
نکشد این دل دیوانه سودائی منسر از آن سلسله مشک فشان یک سر موی
خواجو ار زانک بهر موی زبانی گرددنکند از غم عشق تو بیان یک سر موی