شمارهٔ ۲۸۰

۷ بیت

نکنم حدیث شکّر چو لبت گزیدمچه کنم نبات مصری چو شکر مزیدم

بتوکی توان رسیدن چو ز خویش رفتمز تو چون توان بریدن چو ز خود بریدم

چه فروشی آب رویم که بملک عالمنفروشم آرزویت که بجان خریدم

ندهم کنون ز دستت که ز دست رفتمنروم ز پیش تیغت که بجان رسیدم

چه نکردم از وفا بتو میل کردمچه ندیدم از جفا تا ز تو هجر دیدم

که برد خبر بیارم که ز اشتیاقشز خبر برفتم از وی چو خبر شنیدم

نکشیده زلف عنبر شکنش چو خواجونتوان بشرح گفتن که چها کشیدم