شمارهٔ ۲۶۸
ای روی تو چشمه ی خور چشمابروی تو طاق اخضر چشم
بالای بلند و چشم مستتشمشماد روان و عبهر چشم
لعل تو شراب مجلس روحروی تو چراغ منظر چشم
خاک قدم تو سرمه ی حورلعل لبت آب کوثر چشم
پیکان غم تو ناوک دلنوک مژه ی تو نشتر چشم
از غایت مهر گشته حیراندر پیکر تو دو پیکر چشم
لعل تو بهای جوهر جاندندان تو عقد گوهر چشم
ابروت هلال ماه خوبیرخسار تو مهر انور چشم
در ورطه ی خون فتاده ما رادور از رخ تو شناور چشم
از شوق خط تو ابن مقلهدر آب فکند دفتر چشم
تا بیتو بروی ما چه آیدزین مردمک بد اختر چشم
دریا شودم ز اشک خونینهر لحظه سواد کشور چشم
از چشم شد آب روی خواجوبر باد که خاک بر سر چشم