گنج

شمارهٔ ۲۱۰

۱۱ بیت
ای خوشا وصل یار و فصل بهارنغمه ی بلبل و گل و گلزار
شب و شمع و شراب و ناله ی چنگلب ساقی و جام نوشگوار
کاشکی گل نقاب بگشودیتا بکندی ز غصّه دیده ی خار
گر بر آرم فغان بصد دستانگل صد برگ را چه غم ز هزار
غم نبودی زغم اگر ما راشادی روی او شدی غمخوار
گرچه دینار نیک بختانراستبنده ی شادیند صد دینار
در میان اوفتاده ام چو کمرتا کی افتم از این میان بکنار
در خمارم چو چشمت ای ساقیخیز و دفع خمار من ز خم آر
ترک نقش و نگار کن که شویمحرم سرّ صنع نقش و نگار
گو برد سر که جان خواجو راسر یارست و جسم را سردار
بگذر از دار و قصّه ی منصورلیس فی الدار غیرکم دیار