شمارهٔ ۱۸

۱۱ بیت

طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوبکه نیست شرط محبت جدائی از محبوب

چو هست در ره مقصود قرب روحانیچه احتیاج بارسال قاصد و مکتوب

چو اتصال حقیقی بود میان دو دوستکجا ز یوسف مصری جدا بود یعقوب

توقعست که از عاشقان بیدل و دیننظر دریغ ندارند مالکان قلوب

چگونه گوش توان کرد بر خردمندانگهی که عشق شود غالب و خرد مغلوب

ز صورت تو کند نور معنوی حاصلدل شکسته که هم سالکست و هم مجذوب

ترا بتیغ چه حاجت که قتل جانبازانکنی بساعد سیمین و پنجه ی مخضوب

بیار جام و مکن نسبتم بزهد و ورعکه من بساغر و پیمانه گشته ام منصوب

ببخش بر من مسکین که از خداوندانهمیشه عفو شود صادر و ز بنده ذنوب

دلا در ابروی خوبان نظر مکن پیوستز روی دوست به حاجب چرا شوی محجوب

گهی که جان بلب آرد درین طلب خواجوکند بدیده ی طالب نگاه در مطلوب