شمارهٔ ۱۲۸

۹ بیت

باش تا روی تو خورشید جهانتاب شودبشکر خنده عقیقت شکر ناب شود

باش تا شمع خیال تو بهنگام صبوحمجلس افروز سراپرده ی اصحاب شود

باش تا آهوی شیر افکن روبه بازتهمچو بخت من دلسوخته در خواب شود

باش تا آب حیاتی که خضر تشنه ی اوستپیش سرچشمه ی نوشت ز حیا آب شود

باش تا از شب مه پوش قمر فرسایتپرده ی ابر سیه مانع مهتاب شود

باش تا هر نفس از نکهت انفاس نسیمحلقه ی زلف رسن تاب تو در تاب شود

باش تا از هوس ابروی و چشمت پیوستزاهد گوشه نشین مست بمحراب شود

باش تا بیرخ گلگون و تن سیمینتچشم صاحبنظران چشمه ی سیماب شود

باش تا در هوس لعل لبت خواجو رادرج خاطر همه پر لؤلؤی خوشاب شود