شمارهٔ ۵۲
عقل مرغی ز آشیانه ی ماستچرخ گردی ز آستانه ی ماست
شمس مشرق فروز عالمتابشمسه ی طاق تابخانه ی ماست
خون چشم شفق که می بینیجرعه های می شبانه ماست
صید ما کیست آنک صیادستدام ما چیست آنچ دانه ی ماست
تیر ما بگذرد ز جوشن چرخزانکه قلب فلک نشانه ی ماست
ما بافسون کجا رویم از راهکه دو عالم پر از فسانه ی ماست
گرچه ز اهل زمانه شادنئیمشادی آنک در زمانه ی ماست
جنت ار هست خاک درگه اوستزانکه مأوای جاودانه ماست
در بسیط جهان کنون خواجوهمه آوازه ی ترانه ماست