شمارهٔ ۲۷۱

۱۲ بیت

ای دل اگر دیو نئی ملک سلیمان چکنیبا رخ آن جان جهان آرزوی جان چکنی

آن گل رخسار نگر نام گلستان چه بریوان قد و رفتار نگر سرو خرامان چکنی

باده خور و شادی بزی انده گیتی چه خوریحکمت یونان بطلب ملکت یونان چکنی

از سر هستی بگذر از سر مستی چه رویدست بدار از سرو زر این همه دستان چکنی

در گذر از ظلمت دل غرق سیاهی چه شویواب خور از مشرب جان چشمه ی حیوان چکنی

بی سببی ترک من ای ترک پریرخ چه دهیبی گنهی قصد من ای خسرو خوبان چکنی

عارض گلگون بنما دم ز گلستان چه زنیسنبل مشکین بگشا دسته ریحان چکنی

گز نزنی بر صف دل خنجر مژگان چه کشیور نشوی قلب شکن بر سر میدان چکنی

کوی تو شد قبله ی جان روی ببطحا چه نهیروی تو شد کعبه ی دل قطع بیابان چکنی

گر تو نئی رنج روان خون ضعیفان چه خوریور تونئی گنج روان در دل ویران چکنی

چون همه جمعیت من در سر سودای تو شدکار دلم همچو سر زلف پریشان چکنی

خیز و در میکده زن خیمه بصحرا چه زنینغمه ی خواجو بشنو مرغ خوش الحان چکنی