شمارهٔ ۱۷۲

۹ بیت

ای دل مکن انکار و از این کار میندیشوررانک در این کاری از انکار میندیش

در کام نهنگان شو و کامی بکف آورچون یار بدست آید از غیار میندیش

با شوق حرم سرمکش از تیغ حرامیوز بادیه و وادی خونخوار میندیش

مارست غم عشقش و او گنج لطافتگنجت چو بدست اوفتد از مار میندیش

گر زانک توئی نقطه ی پرگار محبتاز نقطه برون آی و ز پرگار میندیش

چون دست دهد پرتو انوار تجلیاز نور مبرا شو و از نار میندیش

در عشق چو قربان شوی از کیش برون آیور لاف انا الحق زنی از دار میندیش

گر جان طلبد یار دل یار بدست آرچون سر بشد از دست ز دستار میندیش

خواجو اگرت سر برود در سر این کارانکار مکن وز غم این کار میندیش