شمارهٔ ۱۷۱

۹ بیت

رقم ز غالیه بر طرف لاله زار مکشز نافه ی ختنی نقش بر عذار مکش

بخون دیده ی ما ساعد نگارین رابیا و رنگ کن و زحمت نگار مکش

بقصد کشتن ما خنجر جفا و ستماگر چنانک کشی تیغ انتظار مکش

ز بار خاطرم ای ساربان تصور کنمکن شتاب و شتر را بزیر بار مکش

چو نیست پای برون رفتنم ز منزل دوستبخنجرم بکش و ناقه را مهار مکش

چو از رخش گل صد برگ می توان چیدنمرو بطرف گلستان و رنج خار مکش

مدام چون ز می عشق مست و مدهوشیبریز باده و درد سر خمار مکش

گرت ز غیرت بلبل خبر بود چو صباببوستان مرو و جیب شاخسار مکش

بروزگار توان یافت کام دل خواجوبترک کام کن و جور روزگار مکش