شمارهٔ ۱۶۵

۹ بیت

بستیم دل در آن سر زلف دراز بازگشتیم صید آن صنم دلنواز باز

مرغی که بود بلبل بستانسرای شوقهمچو تذرو گشت گرفتار باز باز

با ما اساس عربده و کین نهاده استآن چشم مست تیغ کش تزکتاز باز

فلفل فکنده است بر آتش بنام ماآن خال هندوئی سیه مهره باز باز

اکنون که در کشاکش زلفت فتاده ایمما و کمند عشق و شبان دراز باز

مجنون دلش بحلقه ی زنجیر می کشددارد مگر بطره لیلی نیاز باز

با دوستان ز بهر چه در بسته ئی زبانباز آی و برگشای سر دُرج راز باز

با ما بساز یکنفس آخر که همچو عودما را بسوخت مطربه ی پرده ساز باز

خواجو دگر بدام غمت پای بند شدمحود گشت فتنه روی ایاز باز