شمارهٔ ۱۴۹
مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدارز پا در آمدم از من قدم دریغ مدار
ورم قدم بعیادت نمی نهی باریتفقدی بزبان قلم دریغ مدار
بساز با من دم بسته و کلید نجاتاز این مقید دام ندم دریغ مدار
اگر دریغ نداری نظر ز خسته دلانازین شکسته ی دلخسته هم دریغ مدار
بعزم کعبه ی قربت چو بسته ایم احرامز ما سعادت وصل حرم دریغ مدار
بشادمانی ارت دست می دهد آبیز تشنگان بیابان غم دریغ مدار
نوای پرده سرایان بزمگاه وجودز ساکنان مقام عدم دریغ مدار
اگر شفا نفرستی بخستگان فراقز بستگان ارادت الم دریغ مدار
چو عندلیب گلستان فقر شد خواجوازو شمامه ی باغ کرم دریغ مدار