شمارهٔ ۹۵

۷ بیت

خوبان که در آیینه رخ خود نگراننددانند که عشاق چه صاحبنظرانند

در کوی محبّت چه عجب مرحله سنجنددر بحر حقیقت چه گرامی گهرانند

کاش آن مه خورشید نشان چهره نمودیکاین خاک نشینان به رهش منتظرانند

تنها نه منم از پی او بی خبر از خویشبرّی است که تن ها ز پیش بی خبرانند

نی جامه که بر تن به عوض دست بدرندآنجا که مجانین غمت جامه درانند

غوغای خلایق همه دانی سبب از چیستبر عشق من و حُسن تو افسوس خورانند

دی افسرش از گفته سعدی همه دم گفت«شوخی مکن ای دوست که صاحبنظرانند»

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و محبت می‌پردازد و به زیبایی‌های ظاهری و باطنی می‌نگرد. او می‌گوید که زیبا رویان با نگاه به آینه از خودشان آگاه‌اند و عشق را درک می‌کنند. در دنیای عشق، همگان در جستجوی حقیقت و زیبایی‌های عمیق هستند و این جستجو برایشان ارزشمند است. شاعر آرزو می‌کند که معشوق خود را به نمایش بگذارد تا دیگران نیز از عشق و زیبایی‌اش بهره‌مند شوند و به تاسی به محبت بپردازند. او بیان می‌کند که تنها او نیست که به دنبال معشوقش است، بلکه بسیاری از دیگران نیز درگیر عشق و وابستگی هستند. در نهایت، او نسبت به عشق و زیبایی‌های آن تأکید می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید شوخی کرد، زیرا افرادی هستند که به عمق این مسائل آگاه‌اند.