شمارهٔ ۷۱

۹ بیت

ای خوش آن دیده، که از اشک نگاری داردخوش تر آن دیده، که با روی تو کاری دارد

هر نفس می شود آشفته ز بیداد نسیم،دل، که در چنبر زلف تو قراری دارد

روی و موی تو بود روز و شب مشتاقانعالم عشق، عجب لیل و نهاری دارد

غالب آن است که تسخیر کند هفت اقلیمهر غلامی که چنین شاه سواری دارد

دل اسیر است در آن زلف، نکو دارش از آنک،هر اسیری سر و سامان و دیاری دارد

نشود تا نبری رنج فراق از پی وصلچیدن گل، به چمن زحمت خاری دارد

با وجودت چه کنم، گر نکشم جور رقیبنشئه باده ز پی رنج خماری دارد

من اگر عاشق روی تو شدم، خرده مگیرشمع و پروانه و گل نیز هزاری دارد

هرکه او شاهد مستانه ما دید بگفتافسر بی سر و پا طرفه نگاری دارد