شمارهٔ ۱۷۵
خوب دیدیم و نباشد نظری بهتر از اینپدری نیست که آرد پسری بهتر از این
گرچه من میوه فرو ریزم و او سنگ زندنیست بر نخل وجودم ثمری بهتر از این
سوزد ار بال و پرم، زآتش هجرش شادمدر گلستان نزدم، بال و پری بهتر از این
دل دیوانه که سر در قدم عشق تو بستنیست در ملک جنون، تاجوری بهتر از این
هیچ دانی که چرا پیش تو سوزم، چون شمعطاقتم نیست که سوزد دگری بهتر از این
روی بنما، ز پس زلف شبه گون که مرا،در شب تیره نباشد قمری بهتر از این
زر رخساره افسر نگر و سیم سرشککه گدا را نبود سیم و زری بهتر از این