شمارهٔ ۱۵۱

۶ بیت

غیر آن زلف پر از سلسله زنجیر ندارممن دیوانه در آن مرحله تدبیر ندارم

من که ویرانه گنج لب یاقوت تو باشم،شادمانم که سر منت تعمیر ندارم

من که بر تن زره از حلقه زلف تو بپوشمروز هیجا، بجز ابروی تو، شمشیر ندارم

تا مرا شد صف مژگان جهانگیر تو لشکرشهربند سخنی نیست که تسخیر ندارم

وه که از همت عشق تو سراپای وجودم،زر ناب است و دگر حاجت اکسیر ندارم

افسرا، بی خود و آشفته و ساغر زده ام منراستی گویم و سالوسی و تزویر ندارم