گنج

شمارهٔ ۱۰۲

۶ بیت
کیست آن سرو صنوبر قد طوبی رفتارشکرین خنده و نوشین لب و شیرین گفتار
آمده بر سر ره تا چه کند با من مستچشم مستش که بوّد آفت جان هوشیار
تار هر موی که در دست صبا داد شکستهر شکن از شکنش رونق بازار تتار
چه بهاری تو که تا پرده ز رویت شده دورراغ و باغ تو شده شیفته مانند هزار
هیچ دانی که چرا ابر بگرید بر گلاین گهرهاست که بر روی تو آورده بهار
هر که را می نگرم بسته فتراک تو هستهست صیدی که در این دشت نکردی تو شکار؟