شمارهٔ ۴ - وله ایضا وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ست۳ بیت منعما شکرهای انعامتبزبان قلم نیاید راست دوش در انتظار وعدۀ تویک دم باشد زنیست تا هست هر کرا لقمه در گلو گیرددر کارش کن که بی گناهست