شمارهٔ ۷۲ - وله ایضا
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ردنامت۶ بیت
ای نشاط دل خرد نامتخنک آن کس که می برد نامت
چشمۀ سلسبیل بگشایدبر زبانی که بگذرد نامت
غم هستی ز خاطرش برودهر که در خاطر آورد نامت
ای خوشا آن نفس که در دهنمشکم نافه بر درد نامت
هر دل و جان که ذوق نام تو یافتبه دل و جان همی خرد نامت
چون به نامت رسید هیچ نماندهمه هستی فرو خورد نامت