شمارهٔ ۴۳ - وله ایضا
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: برست۴ بیت
ای کریمی که گاه فیض نوالرشح کلکت معلّم ابرست
از عطای تو نیمه یی برسیدوان دگر نیمه هم بران کبرست
همچو ایمان برات انعامتنیمه یی شکر و نیمه یی صبرست
اینچنین منکرست که این وجه استمن بدیدم علاج آن جبرست