گنج

شمارهٔ ۲۹ - اضآ له

به خدایی که قمّهٔ گردونزیر بار جلال او پستست
عیسیی مضمرست در هر بادکه ز درگاه امر او جسته‌ست
بر بساط کمال لم یزلشگرد نقص حدوث ننشسته‌ست
ناوک قهر او به نوک فناگردگاه وجودها خسته‌ست
که شفای دل شکستۀ مندر لقای مبارکت بسته‌ست