شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاً
ای ز تو کار همه کس بر مرادتا کی آخر کار ما باشد چنین ؟
خود روا داری تو از روی کرمکین دعا گو بی نوا باشد چنین
من نگویم هیچ و تو باشی خموشکار ما پس دایما باشد چنین
چون نباشد روی دخلی وانگهمخرج خلقی در قفا باشد چنین
پس گدایی کردنم لازم شوداز تو پرسم سرورا باشد چنین؟
هم تو اهل جود و هم من اهل فضلپس میان ما چرا باشد چنین ؟
نان من بروام و خدمت بر دوامرسم و آیین کجا باشد چنین؟
من چنین محروم و هر بی حاصلیاز تو در نعمت ، سزا باشد چنین ؟
چون جز از تو کس نخواهد کر دراستکار من، گر سالها باشد چنین
گر ازین بهتر همی باید بکنورچنین نیکست تا باشد چنین
با چو تو مخدوم حال چون منیهم تو فتوی ده روا باشد چنین؟