شمارهٔ ۲۵۹ - ایضا له
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: انگویم۳ بیت
پریر جود تو با من حدیث بخشش کردز بهر آنکه منش شکر جاودان گویم
من از تکلّف گفتم که نی معاذاللهکه من ثنای تو از بهر سوزیان گویم
بگویش خویش فرو گوی از زبان رهیتو کار خویش همی کن که من خود آن گویم