گنج

شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضا

وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: اشیم۲ بیت
گر خواجه ز بهر ما بدی گفتما چهره ز غم نمی خراشیم
ما جز که ثنای او نگوئیمتا هر دو دروغ گفته باشیم