شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ایهپروردم۳ بیت
یزرگوارا دانی که بهر خدمت توز گونه گونه هنرها چه مایه پروردم
لطیفهای سخن را که زادۀ روحندبسی بخون جگر همچو دایه پروردم
ز آفتاب حوادث نگاه دار مراکه زیر دامن لطف تو سایه پروردم