شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اعقل۶ بیت
دی در اسباب سیّدالوزراکه قیاسش نداند الّا عقل
با خود اندر شدم به اندیشهتا برآورد سر بسودا عقل
چون همه یک بیک چنان دیدمکه پسندیده داشت آنرا عقل
خواستم تا ستایشی کنمشدر سخن رفت فکرتم با عقل
گفتم این خواجۀ بدین عظمتکه شکوهش ببرد از ما عقل
زانچه در خواجگی بکار ایدچه ندارد تمام؟ گفتا عقل