شمارهٔ ۲۲۸ - وله ایضا وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ال۲ بیت محقّق است که چیزی که آن رسد به کمالبود هر آینه آن چیز را نهیب زوال اگر به نوبت من ختم شد سخن چه عجبرسیده است در ایّام من سخن به کمال