شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضا
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اکنند۵ بیت
ای پیشوای شرع که ایناء روزگاراز بهر دفع ظلم بتو النجا کنند
ارباب فضل ملتزم منّتی شونددر خدمت تو گر بمثل جان فدا کنند
احوال روزگار از آن شد که بعد ازیناز بهر سود رغبت بیع و شری کنند
دیریست تا که زحمت حضرت همی دهمانصاف نیست خوش که گرانی با کنند
ابرام رسم هاست نه اینجا که واجبستبل هر کجا که خود طعمی ابتدا کنند