شمارهٔ ۱۳ - ایضا له
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: اب۶ بیت
مخدوم بزرگ، صدر منعمای پایۀ تو ورای القاب
مظلومم و هیچ یاورم نیستکار من دلشکسته دریاب
من کد یه کنم به شعر و بخششاز من ببرد بزرگ اصحاب
این نیست کفایتی ولیکنننگ سلفست و عار اعقاب
گر تو نرسی مرا بفریادپس ما و شب دراز و محراب
دانم بکند عزیز وهّابدفع ستم عزیز نهاب