شمارهٔ ۷۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: شامد۸ بیت

سزد گر غنچه چون من دلخوش آمدکه گل سوی چمن شاد و کش آمد

بمطرب می دهد بلبل سه ضربهکه نقش عشرت از نرگس شش آمد

گل سوری ببستان بوتۀ زرپر از کاووس زرّین ز آتش آمد

هوا قوس قزح در بازو افکندکه گلبن بر مثال ترکش آمد

ز سستّی چنار چیره دستتکه سرو کم بضاعت سرکش آمد

ز تور آفتاب و عکس لالهسمند خاک گویی ابرش آمد

صبا آنک بجان می گردد از عشقز بس کش عارض سوسن خوش آمد

خرابی از سپاهان دور باداکه زرّین رود بی دریا کش آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شادابی گل‌ها و طبیعت اشاره می‌کند. او گل را نماد خوشحالی و زندگی می‌داند و غنچه را که دلش شاد است، به مثابه‌ای از این شادی معرفی می‌کند. بلبل با نواختن موسیقی، شادی را به تصویر می‌کشد و اشاره دارد که چمن و گل به زیبایی و رونق خود ادامه می‌دهند. زیبایی‌های طبیعی مانند قوس قزح و چنار نیز توصیف شده‌اند که نشان‌دهنده جاذبه‌های طبیعی و نشاط‌آور هستند. در نهایت، شاعر از دل‌تنگی و دوری از خرابی و زشتی سخن می‌گوید و زندگی را با طراوت و سرسبزی مقایسه می‌کند.