شمارهٔ ۷۵

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اربازامد۸ بیت

مژده ای دل که یار باز آمدترک چابک‌سوار باز آمد

غمزهٔ او که نیم‌مست برفتبا هزاران خمار باز آمد

بسته جانی هزار بر فتراکاین زمان از شکار باز آمد

هر شماری که کردم از حسنشنه یکی، صد هزار باز آمد

یا رب آن ساعتِ خجسته چه بودکز دَرَم آن نگار باز آمد؟

بِنَمُردَم سپاس ایزد راتا بدیدم که یار باز آمد

آخر آن آب چشم و آه سحرعاقبت هم به کار باز آمد

هین برون آی ای غم از دل منکه مرا غمگسار باز آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بازگشت محبوبش به خانه بسیار خوشحال و شاداب است. او توصیف می‌کند که محبوبش با ظاهری دلربا و جذاب به سوی او آمده و غم و اندوهی که داشته، با این بازگشت از بین رفته است. شاعر به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ تعداد حسن و زیبایی او قابل شمارش نیست. او از خداوند سپاسگزاری می‌کند که این لحظه خوش را به او عطا کرده و از غم و اندوه دل خود خلاص شده است. در نهایت، از غم می‌خواهد که از دلش بیرون برود، زیرا محبوبش باعث خوشحالی و آرامش او شده است.