شمارهٔ ۷۰
هر کرا زلف عنبرین باشدطبع اوبا وفا بکین باشد
چون بود بر رخ تو طرّۀ تونقش چین بر حریر چین باشد
غمزۀ تو بچابکی ببرددل که در هفتمین زمین باشد
در سر زلف تو همی گرددکه دلم بردو خود همین باشد
نی بجان تو کش بدت آرمورچه با ماه همنشین باشد
رخت دل چون نهم بر هندولاجرم حال او چنین باشد
خو بزلف چرا سپردم دل؟در جهان هندوی امین باشد؟
بی دل اندر جهان بسی گرددهر کرا درد نازنین باشد
عاشقان رخ ترا بایدکه زر و سر در استین باشد
ورنه هر ک از زر و سراندیشدعاشقی از صف پسین باشد