شمارهٔ ۳
تا که بر گرد سبزه لاله برستدر گمان میفتد که چون رخ تست
نام روی تو میبَرد لالهزان دهان را بمشک و باده بشست
جز به یاد رخ تو گل نشکفتبی مثال خطت بنفشه نرست
سرو در خدمت قدت دامنبه کمر در زدست چابک و چست
رخ و زلف تواَش نشان دادنددر چمن هر که رنگ و بویی جست
غنچه را از صبا گشایشهاستورچه زو بود بستگیش نخست
جان همی پرورد در آسایشباد بیمار در هوای درست
حرکتهای باد شیرین کارکرد از خنده غنچه را دل سست