شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاً
نکبت دانش است دولت موشاینت عزّت که یافت ذّلت موش
چکنم وصف نیک ذاتی او؟نیست محتاج شرح دخلت موش
سخت دورست از طریف خردمردمی جستن از جبلّت موش
هرکسی دین و ملّتی داردخبث و افساد، دین و ملّت موش
کشتنش واجبست در کعبهخود همین بس بود فضیلت موش
زن او کرد پرزایر کسانهر دو سوراخ خود بدولت موش
می شنیدم که مار می گیردگاه گاهی بوقت غفلت موش
سگ بر آن گنده شرف داردکه تن اندر دهد بوصلت موش
راست ماند بسبلت گربهسبلت موش گاه صولت موش
مرجع موش هست سوی پنیرمرجع گوزهاست سبلت موش
صاحبا چون تو آگهی که کسینیست آگه زمکر و حیلت موش
چون روا داری از خرد که کنیقصد آزار کس بعلّت موش؟
گر بود دسترس بکوب سرشکه پسندیده نیست مهلت موش