شمارهٔ ۹۹۹

قافیه: ایاه۵ بیت

بسکه نرم و صاف باشد سربسر اعضای اوهمچو کفش افتد برون رنگ حنا از پای او

شوخ بیباکی که دنبال دلم افتاده استفتنه چشم، آشوب زلفست و بلا و بالای او

اخگری دارد ز هر داغ دل آهم زیر پانیست بیجا اینقدر از جای جستن های او

از سیهکاری شهی کاتش فروز ظلم شدحلقهٔ داغ است گویی وسعت دنیای او

هست جویا فارغ از اندیشهٔ روز حسابهر کرا باشد امیرالمؤمنین مولای او

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و خاصیت‌های جذاب فردی می‌پردازد که به نظرش نرم و صاف است، همانند کفش‌هایی که بر روی رنگ حنا افتاده‌اند. او اشاره می‌کند که این شخص، به ویژه در چشم‌ها و زلف‌هایش، فتنه و شور و شوقی دارد که دل او را تسخیر کرده است. شاعر همچنین از داغ دل و دردهایی که دارد صحبت می‌کند و احساس می‌کند که این فرد به سبب زیبایی‌اش، دنیایی از آتش و حرارت را ایجاد کرده است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که این شخص از حساب و کتاب دنیا فارغ است و روحش به امیرالمؤمنین پیوند دارد.