شمارهٔ ۱۰۰۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ابمیگرددگره۵ بیت

جواب ناله ام را کی دهد چشم سیاه اوکه سنگ سرمه باشد کوه تمکین نگاه او

علو همت آن کس را که دارد گرم زرپاشیجهان چون پنجهٔ خورشید زید دستگاه او

بود زیبنده لا شوق دیدار تو آنکس راکه چون شبنم برد از جای چشمش را نگاه او

مه نو را که نسبت داده است آیا به ابرویت؟که بر اوج فلک می رقصد از شادی کلاه او

به جای گرد خیزد درد از جولانگهش جویادل عشاق گردیده است از بس فرش راه او

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به آرزوها و خواسته‌های عاشقانه پرداخته و زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویری مانند "چشم سیاه" و "کوه تمکین نگاه" به قدرت و تاثیر نگاهی که به او می‌خندد اشاره می‌کند. او همچنین از علو همت و ثروت معشوق سخن می‌گوید و به زیبایی و خاص بودن او نسبت به دیگران تاکید می‌کند. در پایان، احساسات عمیق عاشق و نشانه‌های عشق و فراق را بازگو می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او چقدر زندگی‌اش را تحت تاثیر قرار داده است.