شمارهٔ ۸۳۷
نه از بیگانه چشم مردمی نه زآشنا دارمغم عالم ندارم تکیه بر ذات خدا دارم
چه شد گر از جفایش رفت بر باد فنا خاکمهنوز از بی وفایی های او چشم وفا دارم
چو مویی گشت جسم در هوای زلف مشکینشبه رنگ بوی سنبل تکیه بر دوش صبا دارم
جهان تا گشت از من پادشاه وقت خود گشتمبه سر از تیره بختی سایهٔ بال هما دارم
نه چشم همرهی از جسم دارم نه ز جان جویابه راه بیخودی پرواز رنگی رهنما دارم