شمارهٔ ۷۹۷
در کسب هوا کوش که آزاد کند مشکبو را چو دمی همنفس باد کند مشک
دل را به شمیمی ز غم آزاد کند مشکهر عقدهٔ دل را گره باد کند مشک
پوشیده نماند به جهان جوهر معنیهر چند خموش آمده فریاد کند مشک
از نسبت آن جعد سیه موج هوا راآشفته تر از زلف پریزاد کند مشک
افشرده دل چاک مرا حلقهٔ آن زلفحاشا که به زخم اینهمه بیداد کند مشک
هر بوی که بیرون دهد از خود ز ختن دورجویا ز جدایی گله بنیاد کند مشک