شمارهٔ ۷۹۸
لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگچندانکه ازو یافت عقیق یمنی رنگ
گردید کبود از اثر بوسه لب یارباشد گل شفتالوی او یاسمنی رنگ
شامی که بناگوش تو از پرده برآیدتا صبح بود روی هوا نسترنی رنگ
هر قطرهٔ خون شیون بلبل به تنم داشترفتی چو در آغوش قبای چمنی رنگ
جویا جگرم خون ز غم شوخ غزالیستکز رشک خطش باخته مشک ختنی، رنگ