شمارهٔ ۷۹۰ قافیه: ادازسرشک۲ بیت میستاند باج از صرصر نگاه تند خلقحسن را در پرده بر چون در ته دامن خلق در لحد جویا چراغم روشن از مهر علی استگو نباشد بر سر خاکم پس از مردن خلق