شمارهٔ ۷۲۸

قافیه: هنوز۶ بیت

از ازل بی وحشتی نبود دل ما را قرارطفل ما نگرفته جز در دامن صحرا قرار

دشمن هر کس به قدر خواهش او می شوداز نخستین خلق را اینست با دنیا قرار

اضطراب عشق ماند جوهر شمشیر رابیقراری بسکه بگرفته ست در دلها قرار

مست من از بسکه بیرون گرد و شوخ افتاده استگر شرر گردد نگیرد در دل خارا قرار

کم نشد نام خدا از شوخی او ذره اییک قلم با آنکه چشمش برده از دلها قرار

شوخی آهم شکوه حسن را درهم شکستمی برد جویا نسیمی از دل دریا قرار

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احوالات عشق و بی‌قراری دل می‌پردازد. شاعر می‌گوید از ابتدا دلش آرامش نداشته و همواره در جستجوی آرامش است. او اشاره می‌کند که دشمنی‌ها به اندازه خواسته‌ها شکل می‌گیرند و این یک ویژگی از ازل است. عشق به چنان اضطرابی دچار شده که دیگر آرامش در دل‌ها وجود ندارد. شاعر به مستی خود اشاره کرده و می‌گوید که این حال به قدری شوق‌انگیز است که حتی در دل‌های سخت هم نمی‌تواند آرامش پیدا کند. همچنین، نام خداوند هم از این شور و شوق و بی‌قراری خالی نیست، و روح شاعر با تلاطم‌های عشق در ارتباط است.