شمارهٔ ۷۱۶

قافیه: اقرار۵ بیت

به بیخودی شد از آن همزبان من تصویرکه هست محرم راز نهان من تصویر

کتاب بی خودی ام، حاشیه است تفسیرمزبان حیرتم و ترجمان من تصویر

به گوش بی خبری از زبان خاموشیبیان نموده بسی داستان من تصویر

ترا نکرده اثر در دل آه و نالهٔ منوگرنه جامه درید از فغان من تصویر

ز ماه یکشبه هم خامه را خفی تر کنکشی گر از مه ابروکمان من تصویر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و ناگفته شاعر می‌پردازد. شاعر از تصویری صحبت می‌کند که همزبان اوست و عواطف و رازهای نهان او را به نمایش می‌گذارد. او احساس می‌کند که این تصویر، تفسیر و زبان حیرت‌های اوست. همچنین، اشاره به بی‌خبری دیگران از احساسات و داستان‌های او می‌کند. او به طور تلویحی بیان می‌کند که اگر دل دیگران تحت تأثیر ناله‌های او قرار می‌گرفت، می‌توانستند عمق احساست او را درک کنند. در پایان به زیبایی و ظرافت تصویر خود می‌افزاید و تمایلی به پنهان کردن برخی از احساساتش دارد.