شمارهٔ ۷۱۳
گرچه از موج هوا چین بر جبین دارد بهار خرمی از شاخ گل در آستین دارد بهار
ملک عالم یک دهان خنده شده از خرمیتا به رنگ لاله اش زیر نگین دارد بهار
می نماید فکر سامان می از احسان ابرهر طرف از تاک چندین خوشه چین دارد بهار
باشد از عمر سبک رو هم سبک رفتارتربادپایی چون صبا در زیر زین دارد بهار
تا که آمد در چمن کز غنچه های لاله بازدر حریم سینه باغ دلنشین دارد بهار
گل ز شور خنده در گلشن قیامت کرده استصد بهشت آباد بر روی زمین دارد بهار
این به طور آن غزل جویا که تمکین گفته استبرق جولان ابرش ابری به زین دارد بهار