شمارهٔ ۷
صفای می نگر از جبههٔ گشادهٔ ماحباب آب حیاتست جام بادهٔ ما
ز قوت دل و بازوی ناتوانیهاستاگر ز رخ نبرد رنگ ایستادهٔ ما
هزار مرحله دوریم از خودی، پیداستنشان نیستی ما زلوح سادهٔ ما
حریف بازوی جویا نمی شود گردونکه پشت قوس قزح بکشند کبادهٔ ما