شمارهٔ ۶۵۸
غنچه مانند این دهن باشدچون دهان تو بی سخن باشد
پی بوحدت بریم از کثرتخلوت ما در انجمن باشد
گل داغ تو بر زمین دلمباغ باغ و چمن چمن باشد
سیر و دورم ز بس سبکروحیبوی گل وار در وطن باشد
غنچه با ترزبانی سرشارپیش نطق تو بی دهن باشد
قدر شکر شکست زو جویالب لعلش شکرشکن باشد