شمارهٔ ۶۲۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لمیدهد۷ بیت

به لقای تو هر آن دیده که روشن باشدهمه جا در نظرش وادی ایمن باشد

دل به الطاف ستم پیشه تسلی نشودنبرد تشنگی آبی که در آهن باشد

گرد ظلمت ز بس از صرصر آهم پاشیدلاله را ، داغِ چراغِ تهِ دامن باشد

چرب نرمی مبر از حد، دل افروخته امنه چراغی است که محتاج به روغن باشد

انجم از شوخی چشم تو پریشان حالندماه در پیش رخت سوخته خرمن باشد

هر که را زُورقِ طاقت ، شده طوفانیِ عشقگر همه کام نهنگ است ، به مأمن باشد

در چراغی که بود زنده به عرفان، جویااز گداز دل افروخته روغن باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عمق عشق و علاقه بیان می‌کند. شاعر از روشنایی و زیبایی معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که دیدن او همه جا را امن و آرامش‌بخش می‌کند. او همچنین به درد و رنجی که در دل دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که تسلی پیدا نمی‌کند. عشق همچون آتش در دل او می‌سوزد و هیچ نفتی برای خاموشی آن وجود ندارد. در نهایت شاعر به اوضاع آشفتگی ستارگان و ماه در برابر زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این عشق چنان طوفانی است که طاقت هر کسی را می‌گیرد.