شمارهٔ ۵۷۳
سرو من چون به سر شوخی انداز آمدگلبن از شوق چو طاوس به پرواز آمد
سوی من شست گشاید چو کشد جانب غیرچشمت از ناوک مژگان به چپ انداز آمد
مدتی رفتن و برگشتن او چون نگه استتا خیال تو برفت از نظرم باز آمد
در جوابم گره افتاد زحیرت به زباننرگس پرفن او بسکه سخن ساز آمد